Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15286 K.2023/7600

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, sanığın hakkında parada sahtecilik suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen kardeşi tanık A.Ö'e vermiş 1 adet sahte 100 TL verdiği ve tanığın mağdur ...'a ait büfeden bu para ile alışveriş yapmasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri ve tebliğname yönünden ; 1. Olay tarihinde sanık ve kardeşi tanık A.Ö'nün mağdura ait büfeye birlikte gittikleri, tanığın aldığı bir paket sigara karşılığında mağdura 100,00 TL sahte para verdiği, mağdurun bu parayı kontrol ettiğinde sahte olduğunu fark etmesi üzerine parayı iade edip satmış olduğu sigarayı geri aldığı, sanık ve tanığın paranın sahte olduğunu bilmediklerini söyleyerek oradan ayrıldıkları, mağdurun ihbarı üzerine de aynı gün birlikte yakalandıkları anlaşılmıştır.

Sanık kollukta müdafi yokluğunda alınan ifadesinde parayı bankamatikten çekerek kardeşine verdiğini ve sahte olduğunu bilmediğini savunmuş, kardeşi şüpheli sıfatı ile alınan ifadesinde bu beyanı doğrulamıştır.

Yargılama aşamasında ise birlikte aynı petrol istasyonunda çalıştıklarını, olay günü akaryakıt almak için istasyona gelen müşterilerden birinin yakıt aldıktan sonra tanığa sahte olduğu sonradan anlaşılan 100,00 Türk lirası bonknot verdiğini, daha sonra tesis müdürü ...'ün peşin satışa ilişkin paraları toplarken paraların arasında bulunan sahte 100'lük banknotu fark ederek bu banknotu kardeşine iade ettiğini, akşam mesai çıkışında sanığın kardeşi tanığın cebinde olan 400,00 TL paranın içine alınan sahte banknotunda karıştığı,

daha sonra mağdurun dükkanında yapılan alışveriş sırasında bu paranın tanık tarafından mağdura verildiğini ifade etmişlerdir.

2. Sanık ve tanığın çalıştıkları benzin istasyonunun müdürü olduğu söylenen ...'ün tanık olarak dinlenmesi ve alınacak beyanın sanık savunmasını doğrulaması halinde dahi sahte paranın sanık değil de tanık tarafından müdürden geri alınması ve ödemenin de tanık tarafından yapılmış olması nedeniyle sanığın sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı bu niteliğini bilerek tedavüle sürdüğü hususunda şüpheden uzak bir durum ortaya çıkmayacağından neticeye etkili görülmemiştir.

3. Adli sicil kaydı ve parada sahtecilik suçundan geçmiş hükümlülüğü de bulunmayan sanığın tüm aşamalarda suça konu paranın sahte olduğunu bilmediğine dair savunmasının aksine her türlü kuşkudan uzak somut ve kesin delil elde edilemediğinden Mahkemece sanığın bu gerekçe ile beraatine dair hüküm hukuka uygun bulunmuş, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmeyerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

4.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,