Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15377 K.2022/19076

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanıkların ... olan fiilleri nedeni ile sadece cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan hüküm kurulması gerekirken cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, yaralama ve tehdit suçlarından 3 ayrı hüküm kurulmuş ve cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiş ise de Cumhuriyet Savcısının suç vasfına değinen temyizinin cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu açısından itiraz olarak kabulü ile itiraz hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ... ile katılan ... arasında, katılan ...'ın daha önce sanık ...'ın kız arkadaşını rahatsız ettiği iddiası ile husumet bulunduğu, olay günü katılan ...'ın sanık ... ... tarafından kahvehane dışarısına çağrıldığı, temyiz dışı sanık ...'ün kullandığı araca binmesini söylemesi üzerine, araca rızası ile binen katılan ...'ın bir süre sonra diğer sanıkları da görmesi üzerine araçtan inmek istediği, katılan ...'in aracın camından seslenmesi üzerine, sanık ...'ın katılan ...'a vurduğu,

... yolunda aracı durdurdukları, sanıklar ... ve ... ...'ün, katılan ...'ı basit tibbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, sonrasında Olayı kimseye anlatmayacaksın ve şikayetçi olmayacaksın" diyerek tehdit ederek ... bıraktıkları anlaşılan olayda; sanıkların eylemlerinin, kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b maddelerinde yer ... cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kalma suçunu oluşturduğu, kasten yaralama ve tehdit

eylemlerinin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu, ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği ve eylem nitelik yönünden bölünerek, aynı eylemlerden dolayı birden fazla hüküm kurulamayacağı gözetilerek, cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/2. ve 109/3-b maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken fiilin nitelik yönünden üçe bölünerek üç ayrı hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine aykırı karar verilmesi,