Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/1560 K.2022/7823

... ...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yaralama, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları isnadı nedeniyle mağdurların gözaltına alındığı anlaşılmakla sanık hakkında mağdur ...'e karşı eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 267/4. maddesi gereğince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a)Sanığın, iftira suçunu fiilin maddi eser ve delillerini uydurarak işlemediği anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da tanınmadan, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 267/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b)Tek bir fiil ile birden fazla mağdura yönelik iftira suçunu işlediği anlaşılan sanığın cezasında, zincirleme suç hükümlerine göre 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

./..

S/2

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA,

3)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,