Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/1608 K.2020/15323

Gereği görüşülüp düşünüldü: Müşteki vekilinin, 11.02.2020 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

TCK'nın 154/1-2. madde ve fıkrasında düzenlenen suç temadi eden suçlardan olup iddianamenin düzenlenmesi ile temadinin kesileceği,sanık hakkında verilen 3091 sayılı yasa gereği 04.07.2013 tarih ve 2013/12 sayılı men kararı sonrasında TCK'nın 154/1-2. maddesi gereği 09.09.2013 tarihinde dava açıldığı ve temadinin kesildiği, sanığın aynı yere ikinci kez müdahalesi ile tekrar men kararı verilip eldeki işbu davanın açıldığı, 3091 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasında "... fiil daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde..." bu yasanın uygulanması gerekeceği belirtilmekte olup;

oluşa ve tüm dosya kapsamına göre suça konu taşınmazın yayla olduğunun mahalli bilirkişi beyanı ve teknik bilirkişi raporuyla anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK.nın 154/1-2. maddesindeki suçu oluşturduğu ve iddianame ile sadece bu suçtan dava açıldığı halde eylemin vasfı yönünden ikiye bölünerek, 3091 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyet hükmü, TCK'nın 154/1-2. maddesine aykırılık suçundan ise davanın reddine karar verilmesi;