Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16108 K.2022/18673

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamayacağının düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezanın hapis cezasından çevrildiği ve temyize tabi olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

1-5271 sayılı CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nın 34. ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda, kendisine mahkemece herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK.nın 231/11. maddesi gereğince, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,