Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16181 K.2021/2799

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

6217 sayılı Yasa uyarınca duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 23.01.2020 günü verilen hükme karşı, yasal süre geçtikten sonra 28.02.2020 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

A-Sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/112 Esas, 2012/168 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınmış olması,

B-Bozmadan önce suç uydurma suçundan sanık hakkında 5 ay hapis cezası verildiği ve aleyhe temyiz de bulunmadığı halde, bozmadan sonraki hükümde suç üstlenme suçundan 6 ay hapis cezası hükmedilmek suretiyle kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "sanık,

Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/112 Esas, 2012/168 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğundan, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,