Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16253 K.2022/19079

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay günü saat 23:00 sıralarında kardeşi ile birlikte alkollü içki almak amacıyla mağdur ... Karaaslan’a ait iş yerine geldiği, sanık ile mağdur ... Karaaslan ile arasında yaşanan tartışmaya mağdur ...

Karaaslan’ın komşusu olan diğer mağdur ...'in de katıldığı, bu tartışmadan sonra sanığın tekrardan gelerek mağdur ...’in işyerinin içerisine doğru bir kaç el ateş ettiği, camların ve içerdeki ürünlerin zarar gördüğü anlaşılması karşısında; sanığın arasında tartışma geçen mağdur ...’in tartışmadan sonrası işyerinin içerisine doğru birkaç kez ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin belli bir kişiye yönelik olması nedeniyle silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,