Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16464 K.2022/19718

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın kavga esnasında silahla ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nın 44. maddesi uyarınca TCK.nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın kavga esnasında kardeşi Onur'un tüfekle vurulması üzerine tabanca ile ateş etmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre,

Hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda, sanık suç tarihinde uzlaşmaya tabi olmayan 5237 sayılı TCK.nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan mahkum olmuş ise de, hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, söz konusu mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınması üzerine ihbara konu suça ilişkin mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda, kendisine mahkemece herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK.nın 231/11. maddesi gereğince, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiğinin gözetilmeden hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,