Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16636 K.2021/17559

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-TCK'nın 234/3. maddesinde belirtilen evi terkeden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçunun oluşabilmesi için mağdurda evi terk etme iradesinin mevcut olması gerekir. Mağdurun geçici bir süre için suça sürüklenen çocuklarla aynı konutta bulunmak şeklinde gerçekleşen eyleminde, evi terketme iradesinin olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle ceza muhakemesi şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunlu olduğundan, öncelikle uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,