Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17984 K.2023/483

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Kalecik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.09.2014 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli kararı ile iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50

ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, 1. Mahkemece cezanın belirlenmesi sırasında hesap hatası yapıldığına, 2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulları incelenerek, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay gecesi çalışmakta olduğu besi çiftliğinde, maskeli üç kişi tarafından darp edildiği, sürüklendiği ve aracının yakılmaya çalışıldığı, ardından şahısların kendisini bırakıp kaçtıkları, bu olayın aynı iş yerinde çalışan R. Ç.'nin oğlu mağdur ... ve arkadaşları tarafından gerçekleştirilmiş olabileceğini belirtmek suretiyle, mağdur hakkında soruşturma açılmasına sebebiyet vererek, iftira suçunu işlediğine ilişkindir.

2. Olay yeri fotoğraflarını da içeren kroki Kalecik İlçe ... Komutanlığı tarafından düzenlenmiştir.

3. 05.06.2014 tarihli olay yeri inceleme raporu dosyada mevcuttur.

4. Sanığın maruz kaldığını iddia ettiği eylemlerin, mevcut delillerle uyuşmadığına ilişkin 05.06.2014 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

5. Sanık 05.06.2014 tarihli kolluk ifadesinde, aracını kendisinin yaktığını, iddia ettiği gibi bir olayın vuku bulmadığını, pişman olduğunu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın adli sicil kaydında yer ... hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar mahkumiyet niteliğinde bulunmamaktadır. Sanık hakkında kurulan hükümde, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle, hakkında daha evvel hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle, suç tarihi de gözetilmeden, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezası üzerinden, aynı maddenin ikinci fıkrası gereği yarı oranında arttırım yapılırken, hapis cezasının 1 yıl 6 ay yerine 2 yıl olarak, aynı Kanun'un 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği hapis cezasının dörtte üçü oranında indirim yapılırken hapis cezasının 4 ay 15 ... yerine 6 ay, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması sırasında hapis cezasının 3 ay 22 ... yerine 5 ay, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 52 nci maddeleri gereği kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 2.240,00 TL yerine 3.000,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı