Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18923 K.2023/2127

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2015 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun' un ( 5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delelatiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı olmadığına, eyleminin tercüman hatasından kaynaklanan ifade hatasından kaynaklandığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak annesi olan ...'ın katılanlar tarafından kaçırılıp alıkonulduğu ve katılan ...'ın kendisinin kafasına silah dayamak suretiyle ölüm tehdit ettiği iddiasıyla şikayetçi olmasından sonra, sanığın annesinin alınan ifadesinde katılanlar tarafından zorla kaçırılmadığını, oğlu Ahmad ile aralarında miras yüzünden anlaşmazlık olduğundan bahisle sanığın asılsız ihbarla şikayetçi olduğunu beyan etmesi nedeniyle, sanığın katılanların haksız olarak soruşturma geçirilmesine sebebiyet verdiğinin belirlendiğinden bahisle iftira attığı iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın iddiası üzerine katılanlar ..., ..., ...'nin ikametgahlarında 09.06.2015 tarihinde 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesi, 123 üncü maddesi ve 127 nci maddesi uyarınca arama yapıldığı belirlenmiştir.

3. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından katılanlar ..., ..., ... hakkında cebir veya tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan delil yokluğu nedeniyle ek takipsizlik kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'in, annesi olan ...(...) ile arasında miras nedeniyle ve katılanlar ile arasında ise katılan ...'ın ölen ağabeyinin eşi ile evlenmesi nedeniyle husumet bulunduğu, suç tarihinde sanığın annesinin katılanlar tarafından zorla kaçırılarak evlerinde tutulduğunu iddia etmesi üzerine soruşturmaya başlandığında, bizzat sanığın annesi ...'ın alınan ifadesinde yurt dışında ikamet ettiğini ve Türkiye'ye kardeşi olan ...'nin yanına misafirlik amacıyla geldiğini ve rızasıyla katılanların yanında kaldığı yönündeki ifadesi, katılanların aşamalarda alınan istikrarlı ifadelerinde üzerlerine atılı eylemi kabul etmemeleri,

sanığın çelişki içeren savunması, tanık beyanları ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın annesinin katılanlar tarafından kaçırılmadığını bilmesine rağmen sırf katılanlar hakkında soruşturma yapılmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı bir isnatta bulunduğu ve bu nedenle üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı olmadığına, eyleminin tercüman hatasından kaynaklanan ifade hatasından kaynaklandığına, yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece, hapis cezasının ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının sanık aleyhine olarak uygulanmamasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik bulunmamakla sanık müdafiinin bu hususlara dair temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4. Katılanların ikametgahlarında 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinde yer alan arama koruma tedbiri uygulanmasına rağmen sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR