Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19010 K.2022/18591

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 ve 2013/212 Karar sayılı kararı uyarınca hakkında belirlenen 2 yıl hapis cezasının infazı için ... Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığın ayrıldığı izinden süresinde dönmediği olayda; sanığın, o tarihte hükümlü statüsünde olması ve savunmasında açıkça "Eşi yatalak hasta olduğu için kendisine bakmak amacıyla cezaevinden izin aldığını ancak geri dönmediğini" beyan etmesi dikkate alındığında; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla, cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin, Dairemizin somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile iptal edilmesi ve gerek 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38., gerek ise Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddelerinde "Suç ve cezanın kanuniliği ile lehe kanunun uygulanması" ilkelerinin benimsenmesi nedeniyle, temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Sanığın teslim olduğunu belirten savunması karşısında; kendiliğinden mi teslim olduğu yoksa yakalanarak mı cezaevine konulduğunun araştırılarak sonucuna göre hakkında TCK.nın 293. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,