Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19013 K.2023/1145

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.01.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı kanunun 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaleti ile birinci fıkrası, 53 ve 58 ... maddeleri uyarınca iftira ve şantaj suçlarında cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, şantaj suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı, sanığın ikrarı nedeniyle şantaj suçunun oluştuğunu, iftira suçunda ise, cezaevi müdürünün kendisine vurduğu iddiasının, olaya tanık olduğunu söylediği kişiler tarafından doğrulanmaması nedeniyle suçun subut bulduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ün hükümlü olarak bulunduğu Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumunda 20.11.2015 tarihinde kendisi ile yapılan görüşmede, "hükümlünün agresif davranışlarda bulunduğu ve başka bir infaz kurumuna sevk edilirse intihar edeceğini, bundan ismini vermediği iki memurun sorumlu olduğunu, iki hükümlü arkadaşına mektup bıraktığı" şeklinde beyanda bulunduğuna ilişkin servis memuru ... ve psikolog ... imzalı bir tutanak tanzim edilmiştir.

2. Sanık bu tutanaktan sonra Cumhuriyet Başsavcılığında dinlenilmiş ifadesinde Gevaş cezaevinde iken ... ve kurum psikoloğu ... ile görüştüğünü, onlara sevk edilmek istemediğini, sevk edilirse intihar edeceğini intiharından kurum müdürü ... ve soyadını bilmediği ... memur ...'ın sorumlu olacağını, iki hükümlü arkadaşına buna ilişkin mektup bıraktığını anlattığını, akabinde sevkinden 3 ... önce müdür ...'in odasına gittiğini, kendisine neden beni sevk ediyorsun dediğini, onun da göğsüne yumruk attığını bu sırada yanlarında ... memur K[12:20, 06.03.2023] Sanık ...

Gevaş açık ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunmaktadır.

20.11.2015 tarihinde kendisi ile yapılan görüşmede hükümlünün agresif davranışlarda bulunduğu ve başka bir infaz kurumuna sevk edilmesi durumunda ismini vermediği iki memurun sorumlu olduğunu ve buna ilişkin iki hükümlü arkadaşına mektup bıraktığını sevk edilmesi halinde intihar edeceğini bildirdiğini bu durumdan da iki memurun sorumlu olacağı şeklinde beyanda bulunduğuna ilişkin psikososyal servis memuru ... ve psikolog ... imzalı bir tutanak tanzim edilmiştir.

3. 26.11.2015 tarihinde kurum psikoloğu ... tarafından, sanıkta saldırganlık ve kendisine zarar verme riski olması nedeniyle, psikiyatri polikliniğine sevkinin uygun olacağına dair bir rapor tanzim edilmiştir.

4. İdare tarafından ertesi ... sanığın ifadesi alınmış, tutanaktaki beyanlarını burada da tekrar etmiştir. Cezaevi idaresi 01.12.2015 tarihinde Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığına olay hakkında bildirimde bulunmuştur.

5. Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından hazırlanan 13.11.2016 tarihli yazıda sanık ...'ün başka bir cezaevine sevki için 20.11.2015 tarihinde nakil talebinde bulunulduğunu, talebin 26.11.2015 tarihinde kabul edildiğini, sanığın 30.11.2015 tarihinde Bitlis Açık Ceza İnfaz Kurumuna sevkedildiği bildirilmiştir.

6. Sanık Cumhuriyet Başsavcılığında 24.12.2015 tarihinde dinlenilmiş ifadesinde, Gevaş Cezaevinde iken ... ve kurum psikoloğu ... ile görüştüğünü onlara sevk edilmek istemediğini, eğer sevk edilirse intihar edeceğini, intiharından kurum müdürü ... ve soyadını bilmediği ... memur ...'ın sorumlu olacağını anlattığını, bundan sonra sevkinden 3 ... önce müdürün odasına gittiğini, kendisine neden beni sevk ediyorsun dediğini, onun da göğsüne yumruk attığını, bu sırada yanlarında ... memur ... ve idare memuru ...'in olduğunu, ancak bu kişilerin kendi lehine ifade vermeyeceklerini düşündüğünü, sevkinin başka bir cezaevine yapıldığını belirtmiştir. Sevkten önce alınan 30.11.2015 tarihli doktor raporunda "fizik muayenede darp ve cebir izine rastlanmadığı" tespit edilmiştir.

7. Müdür ... ifadesinde, infaz koruma memurlarından duyduğuna göre sanığın sevk edilirse iki

hükümlü arkadaşına mektup bıraktığını, bu mektupta cezaevindeki usulsüzlükleri anlattığını, sevk edilirse bu mektupları şikayet olarak kullanacağını duyduğunu, sanık ile görüşme yapmadığını bildirmiştir. Mahkemede ise görüşme yaptığını ancak yumruk atma olayının olmadığını belirtmiştir.

8. ... ifadesinde, sanığın sevk edileceğini öğrendikten sonra birinci müdür ile görüşmek istediğini, onu müdürün odasına götürdüğünü, yanlarında ... beyinde olduğunu, iddia ettiği gibi bir yumruk atma olayı olmadığını belirtmiştir.

9. ... sanığa mektup varsa getir dediğini, sevkinden önce müdür ile sanığın görüştüğünü hatırlamadığını beyan etmiştir.

10. Müdür ..., mahkemede görüşme yaptığını ancak yumruk atma olayının olmadığını belirtmiştir.

11. ..., ..., ... kendilerine şantaj yapıldığını belirterek şikayetçi olmuşlardır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

1. 5237 sayılı Kanun'un 107 ... maddesi birinci fıkrasında düzenlenen şantaj suçunun maddi unsuru, sanığın yapmaya hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından söz ederek, bu durumları mağdur üzerinde baskı aracı olarak kullanıp, mağduru kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya zorlamaktır. Sanığın cezaevinden kendisinin sevk edilmesi halinde intihar edeceğini söylemesi şeklinde gerçekleşen eylemde atılı suçun unsurları oluşmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, aksi halde şikayet ve beyanların, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesinde yer ... anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kalıp iftira suçunun oluşmayacağı gözetildiğinde, başka bir cezaevine sevk edileceğini öğrendikten sonra, müdürünün odasında gidip tartışan sanığın, müdürün kendisine yumruk attığı şeklindeki şikayetinin, Anayasa'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kalması nedeniyle olayda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak beraat kararının yasal dayanağının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fikrasının (a) bendi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5271 sayılı Kanun'un 232 ... maddesinin altıncı fıkrasına aykırılık teşkil etmiş ise de bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 ... maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

1. Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenlerle Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2016/35 Esas 2016/218 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Gerekçe bölümünde B bölümünde açıklanan nedenlerle Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2016/35 Esas 201

6/218 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının B-1 ... bendinin çıkarılarak yerine; “Sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,