Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19253 K.2021/19023

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu oluşur.

Somut olayda; apartman zillerine basıp bina içlerine girip çıkan kişilerin bulunmasından dolayı hırsızlık şüphesi ihbarı üzerine olay yerine giden ekiplerin sanığa kimliğini sorduğu, kimliği yanında olmayan sanığın hakkında bulunan yakalama kararlarından dolayı kendisini ... olarak tanıttığı, bu isimle doktor raporu alındığı, parmak izinden gerçek kimliğinin anlaşıldığı, sanığın polislerin yakaladığı olayda işlemiş olduğu bir suçun bulunmadığı, eyleminin TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

a-Parmak izi incelemesi ile gerçeğin ortaya çıkması sonrasında iftirasından döndüğü anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 269. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde, anılan madde uyarınca temel cezadan indirim yapılarak eksik ceza tayini,

b-Tekerrüre esas alınan mahkumiyetinde sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmadığı halde, 2. kez mükerrerliğine karar verilmesi,