Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19476 K.2021/15953

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezalarının nevine ve miktarına göre, 6217 sayılı Yasanın 26 maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317 maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanık ...' in 6136 sayılı yasaya muhalefet suçu ve sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen suçların Yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 01.10.2012 günlü mahkumiyet hükmü tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;