Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19573 K.2022/18442

Gereği görüşülüp düşünüldü: Suç uydurma suçunun oluşabilmesi için, işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili mercilere işlenmiş gibi ihbar etmek ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurmak gerekmekte olup ayrıca bir kişiye isnatta bulunulmaması gerekmektedir. İftira suçu için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için somut ve belirlenebilir bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Somut olayda ise sanığın, 01.02.2016 tarihli ihbar dilekçesine istinaden Cumhuriyet savcısı tarafından müşteki sıfatıyla alınan beyanında, yol kenarında park halinde bıraktıkları araçlarının kimliği belli olmayan kişi veya kişilerce çalındığını belirtmesi üzerine başlatılan soruşturmada, 18.02.2016 tarihinde sanığın Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanında, araçlarını ... isimli şahsa takas yolu ile haricen sattıklarını, takas olarak aldıkları aracın ruhsat sahibi ile ... arasında anlaşmazlık çıkması sebebiyle kendilerine verilen aracı iade etmek zorunda kaldıklarını, ancak ...’na sattıkları araçlarını geri alamadıklarını,

parasının da verilmediğini, aracın devrinin de alınmadığı için trafik borçlarının kendilerine geldiğini, başka bir çıkış yolu bulamadığından aracının çalındığını beyanla yakalatmak istediğini söylemesi ve sanığın eşi tanık ...’ın da mahkemede, aracı ...'na sattığını, karşılığında kendisine bir araç verdiğini, ruhsat sahibinin de kendisine verilen aracı elinden aldığını, eşi olan sanığın yanlışlıkla hırsızlandığını söylediğini, olayın aslının bu olduğunu beyan etmesi karşısında,

aracı satın alan kişinin belirlenebilir olması nedeniyle sanığın eyleminin TCK.nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek suç uydurma suçundan hüküm kurulması,