Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19912 K.2023/4474

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde kanuni olanak olmayan duruşma talebinin reddine karar verilerek duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eşe karşı eziyet ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile; eşe karşı eziyet suçundan 5 yıl hapis cezası ile; 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 8 ay ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, arama kararı olmadan bıçağın ele geçirildiğine, mağdurun zorla götürülmediği gibi evde de zorla tutulmadığına, mağdurun şikayetçi olmadığına, tanık G.D.'nin ifadesi dikkate alınmadan eksik araştırma ve delille karar verildiğine, cezaların gerekçesiz olarak üst sınırdan tayin olunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, olay tarihinde boşanma aşamasında olduğu mağduru arayarak konuşmak için yanına çağırdığı, mağdurun temyiz dışı diğer sanık ...'ın şoförlüğünü yaptığı araca sanık ile biner binmez Riva'daki yazlık olarak kullandıkları eve götürüldüğü, mağdurun eniştesi olan tanık A.D.'nin Jandarmayı arayıp ihbarda bulunması üzerine kurtarılana kadar yaklaşık olarak 6 gün boyunca cebir ve tehdit ile rızası dışında bu evde zorla tutulduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Eziyet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; 1.Tebliğname Yönünden;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 96 ncı maddesinde "bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi..." ibaresi yer almakta olup Kanunda eziyet kabul edilen eylemler tanımlanmamaktadır. Madde gerekçesinde ise "eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir.

Aslında bu fiiller de kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arzeder bir tarzda işlenen eziyetin özelliği, işkence gibi, kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır.

Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, eziyetin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir." denilmektedir.

Somut olayda, mağdurun yaklaşık 6 gün boyunca sanık tarafından cebir ve tehdit kullanılarak hürriyetinden yoksun bırakıldığı olayda, yaralama ve tehdit suçlarının eziyet suçunun unsuru olması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun eziyet suçunun unsuru olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Sanık Müdafinin Temyiz İsteği Yönünden; a.Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken "sanığın kişiliği, kastının yoğunluğu, suçun işleniş özellikleri" dikkate alınarak teşdiden belirlenen temel cezalarda 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine bir aykırılık görülmemiş ve bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir. b.Sanığın, mağdureyi hürriyetinden yoksun kılmaya ve eziyete yönelik eylemleri bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği, mağdureyi darp ederek yaraladığı, eylemin gerçekleştiği süre boyunca rızası dışında tuttuğu anlaşılmakla, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemekle, hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır.

c.Dosya kapsamında yer alan mağdur ve tanık beyanları ile mağdur hakkında alınan adli muayene raporları ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçların sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Sanığın üzerine atılı suç için belirlenen cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 14.01.2010 'dan temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Eziyet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,