Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/2102 K.2022/19522

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafilerinin yeterli delil bulunmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil olduğu, "Yargılamayı yapan mahkemenin fiilin hukuki niteliğini takdirde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, kanunun açık ve kesin olan bu hükmü karşısında, mahkemece sanığın yargılama sonucunda sabit kabul edilen fiilinin hukuksal niteliğine göre hüküm kurulması gerekirken, fiil nitelik yönünden ikiye bölünerek, aynı fiilden dolayı iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi," Ceza Muhakemesi Kanununa avkırılık oluşturacaktır.

Olay günü, nedeni kesin olarak bilinmeyen husumetten ötürü, sanık ...'nın kuzeni olan mağdur ...'nın , ... ve ... ile çarşıda gezdikleri sırada, sanıklar araçla gelerek, önce mağdur ...'i zorla araca

bindirip götürdükleri ve araç içerisinde de darp ettikten sonra tekrar aldıkları yere dönerek, bu defa mağdur ...'ı zorla araca bindirip araç içerisinde darp ettikleri ve mağdur ...'i araçtan indirdikten sonra, mağdur ...'ı hayvan pazarı yakınlarında babasının işyerine götürüp bıraktıkları olayda;

sanıkların cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/2, 109/3-b maddesine göre cezalandırılması yerine, temadi eden eylemde mağdura yönelik olan kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeni ile ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin vasıf yönünden bölünerek atılı suçlardan ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

3-) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanıkların hükümden sonra 22.06.2017 tarihinde vefat ettiğinin belirlenmesi karşısında; bu husus araştırılarak hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nın 64. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,