Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/2233 K.2021/2848

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sarıkaya Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2012 tarihli ve 2010/102 esas, 2012/42 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 02/05/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 27/07/2012 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanarak,

5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sarıkaya Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2015 tarihli ve 2014/84 esas, 2015/125 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği kabul edilen nitelikli mala zarar verme suçu yönünden verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04/12/2019 tarihli ve 2017/23291 esas, 2019/14345 sayılı ilâmı ile dikili ağaçların sökülmesi suretiyle mala zarar verme suçundan verilen hükmün onanmasına karar verildiği, somut olayda sanığın suç tarihinde müştekilerin evinin bahçe duvarını yıktığı ve üç dikili ağacını söktüğü, söz konusu eylemleri peş peşe gerçekleştirdiği,

bu fiillerin hukuki anlamda tek suç oluşturduğu ve bu nedenle iki ayrı mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.03.2020 gün ve 2020-4055 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2020 gün ve KYB - 2020/37872 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA