Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/2324 K.2022/18739

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'nin, mağdureler ....ve ....'e yönelik olarak gerçekleştirilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, mağdur sayısınca ceza tatbik edileceği gözetilmeden tek mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanıklar .... hakkında TCK.nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemiş ise de bu hususun mahkumiyet kararının kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında resen gözetilmesi mümkün görülmesi nedeniyle bozma sebepleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in suç tarihi itibariyle 12 yaşından küçük mağdurların dayısı olduğu, kardeşi Nuriye ile boşanma davaları devam eden katılan ... ile hususi ilişki tesis edilen çocukları annelerine teslim etmek üzere olay günü araçla katılan ...'in kullandığı aracın önünü keserek, sanık ... ile çocukları kendi araçlarına bindirip, katılan ...'i darp ettikten sonra olay yerinden uzaklaştıkları, mevcut haliyle eylemin TCK.nın 234/1-2. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu kapsamında değerlendirilmesi ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,