Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/2345 K.2022/17878

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile mağdurenin karı koca oldukları, olay akşamı saat 22.00 sıralarında aralarında tartışma çıktığı, bu tartışma sebebiyle mağdurenin evden çıkmaya çalıştığı esnada sanığın mağdureye engel olarak bıçakla basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, sanığın, aile içindeki tartışmanın verdiği heyecan ve vehametiyle, saatin geç oluşu da gözetilerek atılı eylemi gerçekleştirdiği,

mağdureye yönelik kişiyi özgürlüğünden alıkoyma kastının bulunmadığı ve sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ancak değişen suç vasfına göre sanığın eşe karşı bıçakla yaralama suçunu işlediği gözetilerek sanığın 5237 sayılı TCK.nın 86/2,3-a,e maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre; Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken, 5271 sayılı CMK.nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK.nın 109/3-a maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,