KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2020/2619 E., 2022/12503 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık hakkında eşe karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;
Sanık hakkında atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının suçların subut bulduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen silahlı tehdit suçu için yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, son kesen usulü işlem olan sanığın savunmasının alındığı 01.06.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/2619, K. 2022/12503, 21 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama