Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/2718 K.2020/16493

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nın 267/8. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin işlemeye başladığı tarihin, katılan hakkında beraat kararının verildiği 18.04.2012 olduğu kabul edilmekle;

TCK.nın 268. maddedeki suçun oluşması için öncelikle, fail tarafından işlenen bir suçun bulunması gerekmektedir. Başka deyişle iftira suçunun aksine, bu madde bakımından gerçek bir suçun işlenmesi ve bu suçun faili ile 268. maddedeki eylemin failinin aynı kişi olması zorunludur.

İşlenmiş olması gereken suçun kasıtla veya taksirli suç olması arasında bir fark bulunmamaktadır. Fakat, maddede yalnızca suçtan söz edilmekle, kabahatler veya disiplin eylemleri madde kapsamında değerlendirilmektedir.

Maddedeki ifade biçiminin hatalı olduğu söylenebilir ise de, mevcut düzenleme karşısında, failin gerçekte o suçu işlememiş bulunduğunun anlaşılması halinde, başkasının kimlik bilgilerini kullanma eyleminin 268. maddedeki suçu oluşturmadığını kabul etmek, kanunilik ilkesi bakımından zorunlu görülmektedir. Bu tür eylemlerde 206. maddenin uygulanması gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında sanık hakkında Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/2001 Esas sayılı dosyasında katılanın kimlik bilgilerini kullanarak TCK'nın 165. maddesi uyarınca yargılamanın yapıldığı katılan hakkında beraat kararı verilerek sanık hakkında TCK'nın 268. maddesi uyarınca suç duyurusunda bulunulduğu ve sanık hakkında temyize konu dosyada TCK 142/1-e, 145. ve 268. maddeleri uyarınca kamu davasının açıldığı, sanığın TCK'nın 142/1-e de yer alan suç yönünden beraatine karar verilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 165. maddesinde yer alan suç yönünden soruşturma ve kovuşturma yürütülüp yürütülmediğinin araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,