Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/2728 K.2020/16635

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesine göre Bakanlığın kadına karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan dilekçede, açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret ve mağdur ...'e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, sübuta, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, şikayetten vazgeçme beyanlarının gözönüne alınmadığına, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan Aile,

Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, sanığın atılı suçlara ilişkin eylemleri sabit olduğu halde anılan şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, eksik araştırma ve inceleme sonucu yetersiz ceza verildiğine, TCK.nın 62. maddesi gereğince indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle katılan ...' a yönelik hakaret ve mağdur ...' e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin oybirliğiyle, katılan ...' a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmü Dairemiz Üyesi ... karşı oyu ile oy çokluğuyla, ONANMASINA,

2- Sanık hakkında katılan ...' a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın katılana karşı mala zarar verme eylemini diğer eylemlerinden farklı tarihte yaptığı anlaşılmakla; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

(K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece sanığın, konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükmün onanmasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden katılma olanağı olmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve beyanlara göre bir nakliyat firmasında tır şoförü olarak çalışan sanığın, olay tarihinden yaklaşık altı ay kadar önce şikayetçi ...'ün kızı katılan ... ile tanıştıkları ve birlikte yaşadıkları, savunmaya göre ana-kız olan şikayetçi ... ve katılan ...'un uygunsuz davranış ve yaşam tarzları sebebiyle sanık ile aralarında tartışmalar yaşandığı, katılan ...'un 23.06.2009 tarihinde polis merkezine başvuruda bulunarak sanığın bir gün önce kendisine tehdit ve hakarette bulunduğu ve evden dışarı attığı iddiasıyla şikayetçi olduğu, bu iddia ve olayla ilgili olarak soruşturma yapıldığı ve olayın 23.06.2009 günü Cumhuriyet Başsavcılığına bildirildiği, 23.06.2009 tarihli dilekçesiyle sanığın da şikayetçi sıfatıyla, katılan tarafından

tehdit edildiği yönünde şikayette bulunduğu, Cumhuriyet Başsavcılığınca, şikayetçi ..., katılan ... ve sanığın beyanlarının alındığı, başkaca hiçbir araştırma ve soruşturma yapılmadan sanığın iddia ve savunmaları göz ardı edilerek şikayetçi ... ve katılan ...'un beyanlarına gerekçe gösterilmeksizin itibar edilerek, sanığın şikayeti ile ilgili olarak" soyut iddia dışında delil elde edilemediği" gerekçesi ile Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına karar verildiği, başkaca bir somut delil olmaksızın katılan ve şikayetçinin beyanlarına itibar edilerek sanık hakkında kamu davası açıldığı görülmüş ve anlaşılmıştır.

Yerel mahkemece de katılan, şikayetçi ve sanığın, soruşturma evresinde alınan ve tekrarlanan beyanları esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Öncelikle şu hususu ifade etmek gerekir ki soruşturma evresinde Cumhuriyet Savcısı tarafından CMK.nın 160/2. ve devamı maddelerine uygun bir soruşturma yapılmamış, mahkemece de maddi gerçeğin ortaya çıkması bakımından hiçbir araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur.

Katılan ... ve şikayetçi ... 23.06.2009 tarihli Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadelerinde, sanığın bir hafta önce kadar katılanı oturduğu evden zorla dışarı çıkardığı, kaldırımlarda sürüklediği ve darp ettiği iddia edilmiş olmasına rağmen katılana ait adli muayene raporunda katılan ...'da darp - cebir izi bulunmadığı görülmüştür.

Diğer yandan katılan ve şikayetçi dosyadaki bilgilere göre Çorum ili Merkez, Ulukavak Mah., Sakarya 3 Cd., 26/19 adresinde ikamet etmektedir.

İl merkezinde meydana gelen bir olayla ilgili olarak, iddia ve kabule göre de kaldırımlarda zorla gezdirme ve dövmenin belli bir zaman dilimine yayılması gerektiği düşünüldüğünde, kamera kayıtlarına yansıması veya en az birkaç kişi veya komşu tarafından görülmesi gerekir. Ancak bu hususta da hiçbir delil yoktur.

Bu açıklamalar karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda katılan ve şikayetçinin, somut hiçbir delille desteklenmeyen soyut ve oluşa uygun düşmeyen iddiaları dışında delil bulunmadığı anlaşılmasına rağmen olayın üzerinden bir hafta geçtikten sonra yapılan şikayetin kuşku düzeyinde kalması karşısında sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın bozulmasına karar verilmelidir.

Kabule göre de, sanığın katılanı cebir ve şiddet kullanarak cadde ve sokaklarda gezdirmesinin ne kadar sürdüğü ve katılanın nasıl ve ne şekilde evine döndüğü hususları araştırılarak sanık hakkında TCK.nın 35. ve 110. maddelerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının araştırılıp tartışılmadan hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırıdır.