Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/2790 K.2021/19157

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen, hüküm kurulurken önce 5237 sayılı TCK'nın 109/1. ve devamında aynı Kanunun 109/2. maddelerinin uygulanması suretiyle kademeli uygulama yapılması, ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 1 yıl 1 ay 10 gün hapis üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza olarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,