Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3110 K.2020/17117

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Nüfus kaydına göre, suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdurenin herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın evden kaçarak, hakkında kurulan hüküm daha önce kesinleşen sanık ... ve sanık ...'la buluşup, sanık ...'ın çalıştığı tekneye gittikleri, geceyi burada geçirdikleri, ertesi gün yine sanıklarla dolaştıkları sırada polis tarafından yakalandıkları tüm dosya kapsamından anlaşıldığı;

dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından,

bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyecek olup, bu haliyle sanığın üzerine atılı eylemin TCK.nın 109/1, 109/3-b-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,