Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3172 K.2020/19867

Gereği görüşülüp düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2007 tarihli kararı ile yaralama suçundan hükmedilen hapis cezasının ertelendiği ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hapis cezasının ise adli para cezasına çevrildiği,

aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde yaralama suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesi ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hapis cezasının ise adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün A.

6. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine A.4. bentten sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca, sanığa verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının TCK. 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, TCK. 51/3. maddesi uyarınca 2 yıl denetim süresi belirlenmesine,” ibarelerinin eklenmesi yine hükmün B.

4, 5 ve 6. bentlerinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 6.000,00 TL ve 375.00 TL adli para cezaları üzerinden infazı