Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3189 K.2020/16495

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-)Mağdurun dosya kapsamında uygun anlatımlarında, sanığın kendisini temyize konu olmayan sanık ... ile beraber zor kullanarak arabaya bindirmeye çalıştığını beyan etmesi karşısında TCK'nın 109/2. maddesi yerine aynı kanunun 109/1. Maddesi ile cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-) Olay tarihinde on sekiz yaşından küçük olan mağdureye yönelik eylem nedeniyle sanık hakkında hüküm kurulduğu sırada şartları oluştuğu halde TCK'nın 109/3-f madde ve fıkrasının uygulanması ve cezanın takdirinde bu hususun dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde, bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık müdafi tarafından temyiz edilen 22.02.2007 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilip taksitlendirildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,