Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3342 K.2020/17268

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin yüzüne karşı verilen kararda yasa yolu başvuru süresinin tefhiminden itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken “tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren” başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanıltıcı ifadenin kullanılması ve bu haliyle tefhimin Anayasa’nın 40/2, CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmayıp, suça sürüklenen çocuk müdafine gerekçeli kararın 16.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafinin ise 22.12.2014 tarihinde vekalet ücreti yönünden hükmü süresinde temyiz ettiği, katılanın suç tarihinde 15 yaşından küçük olması nedeniyle eylemin TCK.nın 109/1-3-f kapsamında kalması nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden suça sürüklenen çocuk yararına, hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,