Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3443 K.2022/18595

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören mağdurenin CMK.nın 260/1. maddesi gereğince temyiz hakkı bulunduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve doya içeriğine göre; sanık ile mağdurun Facebook sosyal paylaşım sitesi üzerinden tanışarak arkadaş oldukları, olay tarihinde tarafların buluştukları, sanığın "Benim aramam var, bu nedenle dışarıda dolaşamam, annem de evde" demesi üzerine birlikte sanığın evine gittikleri ve sanığın burada mağdur ile rızası dışında cinsel birliktelik yaşadığı olayda;

Sanığın, annesinin de evde olduğundan bahisle mağduru kandırarak evine gelmesini sağladığı, dolayısıyla rızası hile ile fesada uğrayan mağdurun, sanık ile eve gittiği anlaşıldığından hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğu anlaşılmakla; sanığın atılı suçu, çocuğa ve cinsel amaçla işlemesi de dikkate alınarak, eylemine uyan, TCK.nın 109/2, 109/3-f ve 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, "Hürriyeti tahdit suçunun, cinsel eylemle sınırlı olduğu ve olayda ayrıca hürriyeti tahdit suçunun işlendiğine dair somut delil bulunmadığı" gerekçesi ile beraatine karar verilmesi,