Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3500 K.2020/20261

Gereği görüşülüp düşünüldü: 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. maddesinde yer alan “kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler” şeklindeki düzenlemenin sözleşmenin imzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi halinde TCK.nın 245/2. madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturacağı, gerçek bir banka veya kredi kartının sahibinin bilgisi ve rızası dışında kullanılması halinde ise TCK.nın 245/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı cihetle;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;şikayetçi ...'e ait kimlik bilgilerini kullanılarak 06.05.2008'de katılan ....'nin telefon bankacılığı müşteri hizmetlerinin arandığı, şikayetçiye ait güvenlik bilgi sorularının doğru yanıtlandığı ve adres bilgilerinin değiştirildiği, 08.05.2008'de de tekrar katılan banka müşteri hizmetlerine faks çekilerek kredi kartının manyetik alanının bozuk olduğundan bahisle yenilenmesinin talep edildiği,katılan banka tarafından kartın adres bilgilerinin yeni değiştirilmesi nedeniyle bu talepten şüphe duyulduğu, kart hamili olan şikayetçi ...'in eski telefon numarasından arandığı,

şikayetçinin de yeni kart talebinde bulunmadığının öğrenilmesi üzerine şikayetçi adına sahte kart çıkartılmaya çalıştığının farkedildiği, suç faillerinin yakalanması amacıyla katılan banka tarafından kart basıldığı, kolluk görevlileriyle irtibata geçilerek kolluk görevlisinin kurye olarak belirlendiği, kartın bildirilen adrese teslimi esnasında sanığın ve birlikte hareket ettiği ...'ın yakalandığı anlaşılan somut olayda; katılan bankaya faks çekmek suretiyle sahte belge ile sahte kredi kartı başvurusunun yapılması ve bankanın kredi kartının üretilmesinden önce