Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/363 K.2021/2584

Firar suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2019 tarihli ve 2018/1356 esas, 2019/224 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın nitelikli hırsızlık suçundan Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 03/06/2014 tarihli ve 2012/357 esas, 2014/355 sayılı kararıyla 1 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının infazı sırasında, Çankırı İnfaz Hâkimliğinin 27/04/2018 tarihli ve 2018/212 esas, 2018/192 sayılı kararı ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği,

hükümlünün denetim serbestlik tedbiri yükümlülüğünü ihlalde ısrar ettiğinden bahisle Ankara 1. İnfaz Hâkimliğinin 05/07/2018 tarihli ve 2018/3680 esas, 2018/3725 sayılı ile kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine karar verildiği,

sanığın kararın tebliğini müteakip 2 günlük yasal süre içinde cezaevine teslim olmadığından bahisle Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2019 tarihli ve 2018/1356 esas, 2019/224 sayılı kararı ile firar suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Ankara 1. İnfaz Hâkimliğinin 05/07/2018 tarihli kararın verildiği tarihte Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2018/830 sorgu sayılı kararı ile tutuklanarak Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna sevk edildiği ve anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 21/03/2019 tarihli ve 2019/21087 sayılı yazısı uyarınca tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmeyerek müddetnamesinde yer alan kesinleşmiş ilâmların infazına başlandığı bu durumda firar suçunun işlendiği tarihte sanığın cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında,

atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.12.2019 gün ve 11899 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2020 gün ve KYB/2020-3086 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanık ...'in nitelikli hırsızlık suçundan Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli ve 2012/357 Esas, 2014/355 sayılı Kararıyla 1 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının infazı sırasında, Çankırı İnfaz Hâkimliğinin 27.04.2018 tarihli ve 2018/212 Esas, 2018/192 sayılı kararı ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği,

hükümlünün denetim serbestlik tedbiri yükümlülüğünü ihlalde ısrar ettiğinden bahisle Ankara 1. İnfaz Hâkimliğinin 05/07/2018 tarihli ve 2018/3680 Esas, 2018/3725 sayılı ile kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine karar verildiği,

sanığın kararın tebliğini müteakip 2 günlük yasal süre içinde cezaevine teslim olmadığından bahisle Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2019 tarihli ve 2018/1356 Esas, 2019/224 sayılı Kararı ile firar suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Ankara 1. İnfaz Hâkimliğinin 05.07.2018 tarihli kararın verildiği tarihte Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2018/830 sorgu sayılı kararı ile tutuklanarak Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna sevk edildiği ve anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 21.03.2019 tarihli ve 2019/21087 sayılı yazısı uyarınca tutuklama müzekkeresinin hiç infaz görmeyerek müddetnamesinde yer alan kesinleşmiş ilâmların infazına başlandığı bu durumda firar suçunun işlendiği tarihte sanığın cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında,

atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,