Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3992 K.2023/2190

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2014 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ikişer kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddenin birinci fıkrası ve sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ikişer kez 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekinin temyiz istemi, 1. Beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerine, 3. Eksik incelemeyle beraat kararı verildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdurelerin ailesi ile halaları olan sanık ... arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanık ..., kızı sanık ... ve damadı sanık ...'in olay yerine gelerek, mağdureleri zorla araca bindirmeye çalıştıkları ancak komşuların müdahalesi üzerine eylemi tamamlayamadan kaçtıları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Her ne kadar 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca katılan ... ...'un adı ve soyadı gerekçeli kararda gösterilmemiş ise de; bu durum yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanıkların aşamalardaki istikrarlı savunmaları, mağdurelerin beyanları, tanık ifadeleri ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR