Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/3994 K.2020/19279

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişkiye girme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Karadeniz Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/551 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında eziyet suçundan yönteme ve biçime uygun olarak açılmış davanın bulunmaması karşısında, sanık hakkında mağdura yönelik gerçekleştirdiği reşit olmayanla cinsel ilişki ve kasten yaralama eylemleri ile ilgili olarak hüküm kurulması gerekirken, 5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesi uyarınca "hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hüküm fıkrasının A bendinde sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişkiye girme suçundan kurulan hükümde “TCK.nın 104/1. maddesi yollamasıyla TCK 96/2-a-b maddesi gereğince” eziyet suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,