Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/4464 K.2021/5544

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-15 yaşından küçük mağdur ile sanığın facebookta tanıştıkları, arkadaşlık kurdukları, olay tarihinde evi terk eden mağdur ile sanığın buluştukları, geceyi Gölköy Devlet Hastanesinin bekleme salonunda geçirdikleri, ertesi gün birlikte Ordu’da bulunan tanık Pınar Yıldız’ın evine gittikleri, tanığın haber vermesi ile yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı,

niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek suça sürüklenen çocuğun TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,