Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/4530 K.2023/2022

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi uyarınca; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2-Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 nci maddesinin ikinci e bendi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz isteği; suçların sübutuna, geçmiş sabıka kaydı dikkate alınarak ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı kararlar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; olay tarihi itibariyle resmi nikahlı evli olan sanık ... ile mağdure ...'un evlerinde tartıştıkları, sanığın mağdureyi eliyle darp edip tokat atıp tekme ile vurduğu, mağdurenin evden dışarı çıktığı, arkasından giden sanığın mağdurenin bacaklarına tekme atıp sürükleyerek eve götürdüğü, durumun emniyet birimine ihbarı sonucunda kolluk güçlerinin eve gidip, tarafların birbirinden şikayetçi olduğu iddiasına ilişkindir.

2. 20.05.2015 tarihli Bursa Devlet Hastanesi raporu ve 09.10.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı raporuna göre, mağdurenin yapılan muayenesinde; sağ femur lateralinde 2*2 cm'lik yuvarlak şekilde, sağ ön kol ulnar yüzde alt tarafta 1*1 cm'lik, sol humerus lateralde 1*1 cm'lik ekimozlar bulunduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu belirlenmiştir.

3. Sanık savunmasında tevilli ikrarda bulunarak, mağdurenin kolundan tutup eve getirdiğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın adli sicil kaydından anlaşılan, suç işleme eğilimi ve kişiliği ile tüm dava dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; lehe hükümlerin uygulanması hususuna ilişkin Bursa 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.03.2016 tarihli kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mağdurenin anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin 26.09.2015 tarihli adli muayene raporları ve sanığın tevilli ikrarı karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR