Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/4652 K.2020/19981

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik incelemede;

Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün, 2007/3-167 Esas, 2007/222 sayılı Kararında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Yasa uyarınca duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın kıyasen uygulanan 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 27.12.2018 günü verilen hükme yasal süre geçtikten sonra vaki 09.04.2019 tarihli temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıkların ve sanıklar müdafiinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;

TCK'nın 191/2. maddesi kapsamında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın, 6217 sayılı Yasanın 20. maddesi ile TCK'nın 191/2. maddesine eklenen ve 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Bu karar, durma kararının hukuki sonuçlarını doğurur" cümlesi gereği itiraza tabi olup temyiz yeteneği bulunmadığı cihetle, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK'nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE,

3-Resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, 25.05.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/4 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

4-Sanıklar ve müdafiilerinin sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi TCK.nın 245/2. maddesinde; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin 3. fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu, bankaya ait gerçek bir kredi kartının manyetik şerit bilgilerinin kopyalanarak sahte bir kredi kartı üretilmesi ve bu kartı kullanmak suretiyle yarar sağlanması halinde suçtan zarar görenin ilgili banka olduğu,

kartları gerçeğe aykırı olarak üretilen banka sayısınca TCK.nın 245/2. maddesi ile aynı bankanın birden fazla kartının değişik zamanlarda kopyalanması durumunda 43. maddesinin, sahte olarak üretilen kartların alışverişte kullanılması halinde ise, banka sayısınca TCK.nın 245/3. maddesi ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise TCK.nın 43. maddesi uyarınca uygulama yapılması, harcama yapılmadan kartların bloke olması halinde TCK.nın 245/3 maddesine teşebbüs suçundan uygulama yapılması gerektiği cihetle;

Somut olayda; Bankalardan gelen yazı cevaplarına ve Bankalararası Kart merkezi raporuna göre; üzerinde Ziraat Bankası, Citibank ve Akbank yazan kartların 4 ayrı bankaya ait olduğu anlaşılmakla; banka sayısınca TCK.nın 245/2., 43. ve 245/3.,43 maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken suç vasfında ve adedinde yanılgıya düşülerek eylemlerin bir bütün olarak tek suç kabulü ile bir kez TCK.nın 245/3., 43 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-TCK.nın 245/3. maddesinde temel cezanın, hapis cezasının yanında adli para cezasını da içerdiğinin gözetilmemesi,

2- Ceza Genel Kurulu'nun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen 11.12.2007 tarihli kararda hükmedilen mahkumiyetin 4 yıl 2 ay hapis cezası olduğu bu kararın da sanıklar müdafii tarafından temyiz edildiği, bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünde 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek CMUK.nın 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,