Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/4696 K.2021/22991

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ... vekilinin, sanık hakkında kasten yaralama, silahla tehdit ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.05.2014 tarih 2013/287 Esas - 2014/273 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suç tarihinde 13 yaşında olan mağdurun yasal temsilcisi olan babasının sanık hakkında şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, mağdur vekilinin davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; mağdurun zorunlu vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, mağdurun aracına binmesini sağladıktan sonra onu boş bir araziye götürerek önce tekme ve yumruklarla dövüp, sonra araca bağlayıp sürüklediği ve araca bağladığı ip kopunca da plastik sopa ile darp etmek suretiyle yaraladığının anlaşılması karşısında, şartları oluşmadığından TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın, eylemini silahtan sayılan plastik boru ile işlemesi karşısında, hakkında TCK'nın 109/3-a maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.