Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/4949 K.2023/1414

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109'uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın atılı suçları işlemediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından suç kastının bulunmadığına ve sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde mağdur ile evli olduğu, aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle sanık hakkında uzaklaştırma kararının bulunduğu, bu karara rağmen sanığın müşterek evlerine mağdurun rızası dışında gelip evden ayrılmayı reddettiği, bunun üzerine mağdurun polisi arayıp polis marifetiyle sanığın evden uzaklaştırıldığı, sonrasında sanığın tekrar eve gelerek mağduru darp ..., ... kapısını kilitlemek suretiyle mağdurun evden çıkmasını engelleyerek atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Mersin Devlet Hastanesi'nden olaydan hemen sonra 14.11.2015 tarihinde alınan raporda mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

3. Kolluk görevlileri tarafından olayın ihbarına ilişkin 14.11.2015 tarihinde, saat 15.00'da tutanak tutulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı dikkate alındığında, hükmün kesin nitelikte olduğu, temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. 2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanık müdafinin temyiz dilekçesinde sanığın akıl hastalığının bulunduğunu belirtmesi ve dilekçe ekinde fotokopisini sunduğu 08.05.1996 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık Raporu'nda sanıkta “psikotik bozukluk” olduğunun, bu durumun "kronik ve devam" olduğunun belirtilmesi,

sanığın adli sicil kaydının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden incelenmesinde sanık hakkında, içerisinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da olduğu muhtelif suçlardan, akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 ... maddesi gereğince suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastaneleri'nden kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kurul raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR

1. Sanık hakkında yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünün ikinci bendinde açıklanan nedenle Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/313 Esas, 2016/115 Karar sayılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,