Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5076 K.2023/1734

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, kasten yaralama suçundan ise aynı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 58 ... maddesi

uyarınca 3 yıl, aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ... ile katılan ...'in ticari ilişki içerisinde bulundukları, sanığın mermer alması için katılana çek verdiği, katıların çek ile satın aldığı mermerleri satamaması üzerine sanığın parasını istediği, bu konuda aralarında anlaşmazlık oluştuğu, olay günü sanığın, katılanı, hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ...'ın işlettiği ait otoparka götürdüğü, ... olduğu parayı katılandan tekrar istediği, aralarında çıkan tartışmada katılana vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıktan sonra foseptik çukuruna attığı, daha sonra olay yerine gelen temyiz dışı sanıklar ... ve ... tarafından katılanın foseptik çukurundan katılanın çıkarıldığı ve kaçarak şikayetçi olduğu iddiasına ilişkindir.

2. Adli Tıp Kurumu tarafından 20.05.2013 tarihinde düzenlenen adli raporda, sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve ... tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. Görevlilerce düzenlenen 30.09.2012 tarihli olay tutanağında 29.09.2012 tarihinde ...'in bir otoparkta iki kişi tarafından darp edilerek foseptik çukuruna atılması olayı ile ilgili araştırmada ... adlı şahıs telefonla arandığında ...'e ait çantanın Ağanın Yeri adlı işyerinde olduğunu beyanı üzerine, belirtilen işyerine gidilerek çanta teslim alınmıştır.

4. Sanık savunmasında, katılan ve ... Özker adlı şahıs ile bir ticari anlaşma yapmak üzere Eskişehir'e giderek katılana ait evde kaldığını, evde uyuduğu sırada çeklerinin cebinden alındığını farkettiğini, çekleri geri istediğinde ise, vereceklerini söyleyerek oyaladıklarını, Antalya'da katılanın adresini bulduğunu ve giderek parasını istediğini, sahibini tanıdığı bir otoparkta ... Özker adlı şahsı bekledikleri sırada aralarında çıkan tartışmada birlikte foseptik çukuruna düştüklerini, çeklerle ilgili olarak Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduğunu,

5-Katılan ise, aralarındaki ticari ilişkiden kaynaklanan bir tartışma sonrasında foseptik çukuruna atıldığını, çıkartıldıktan sonra kaçarak kurtulduğunu beyan etmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın aralarında çıkan tartışmada, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıktan sonra foseptik çukuruna attığı, daha sonra olay yerine gelen temyiz dışı sanıklar ... ve ... tarafından katılanın foseptik çukurundan çıkartıldığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, kasten yaralamanın suçun unsuru olduğu,

ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmeyerek eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a. Sanığın mermer alması için katılana verdiği çek ile katılan tarafından mermer alındığı, mermerlerin satılamaması üzerine sanığın katılandan parasını istediği, katılanın parayı vermemesi üzerine sanığın atılı eylemleri gerçekleştirdiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetli görülmemiştir.

b. Hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... ceza tayininde hapis ya da adli para cezasının seçimine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi hukuka uygun görülmemiştir.

IV. KARAR