Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5234 K.2023/2680

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ömerli Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.03.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Ömerli Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2008 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca neticeten hükmolunan cezaların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada, Ömerli Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2014 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Ömerli Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.12.2019 tarihli ve 2019/2462 Esas, 2019/14545 Karar sayılı kararı ile ''...Açıklanması geri bırakılan konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK.nın 34 ve 230 maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Ömerli Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, 1. Mağdure ile anlaşarak rızasıyla kaçırmaya çalıştığına, 2. Diğer mağdurlara yönelik bir eyleminin olmadığına, 3. Hükümlerin açıklanmasına neden olan kararın kesinleşmediğine, 4. Hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; mağdure ile evlenme isteğinde olan sanığın, olay gecesi mağdurenin evine gelerek, çay demlemek için dışarı çıktığı sırada onu kaçırmaya çalışması ve mağdurenin bağırması üzerine bırakıp kaçmasına ilişkindir. 2. Kolluk tarafından düzenlenen 12.01.2008 tarihli olay yeri tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur. 3. Mahkemece 20.06.2008 tarihinde olay yerinde keşif yapıldığı görülmüştür. 4. Teknik bilirkişi tarafından 30.06.2008 tarihli bilirkişi raporu düzenlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığa yüklenen suçun kanun maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen süreye eklendikten sonra suç tarihi olan 27.12.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçeli karar başlığında 27.12.2007 olan suç tarihinin 28.08.2010 olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Mağdure ile evlenmek için eylemini gerçekleştiren sanığın atılı suçu cinsel amaçla işlemesi dikkate alınarak, cezalandırma yapılırken hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 01.03.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 28.08.2010 tarihinde kasten yeni bir suç işlediği ve bu suç yönünden yapılan yargılama neticesinde hükmolunan cezanın, Yargıtay incelemesinden geçerek 12.12.2013 tarihinde onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının açıklanmasına neden olan ilamın kesinleşmediğine ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe kısmında (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ömerli Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe kısmında (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ömerli Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,