Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/59 K.2021/3018

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında yaralama suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında tehdit ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesine göre Bakanlığın kadına karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın eşi olan mağduru barışmak istediğini söyleyerek hileyle eve çağırdığı çekiçle dövüp öldürmekle tehdit edip eve kilitlediği bu şekilde gerçekleşen eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 109/2. maddesinde belirtilen hile, cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde tehdit ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından iki ayrı hüküm kurulması,