Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5963 K.2023/4211

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5 ay hapis cezası ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, katılanı darp ettiğine ancak onun hürriyetini kısıtlamadığına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın olay günü çocukluk arkadaşı olan mağduru saat 20.30 sularında araba ile aldığı, mağdurun rızası ile arabaya bindiği, bir süre araba ile dolaştıktan sonra tam olarak belirlenemeyen bir nedenle, sanığın mağdura karşı tehdit ve hakaretlerde bulunup, mağduru darp etmeye başladığı, yanında taşıdığı yasak nitelikteki bıçakla mağduru yaraladığı, mağduru, arabadan inmek istemesine rağmen arabadan indirmediği, arabada bulunduğu süre zarfında mağduru muhtelif yerlerinden yaraladığı, mağdurun bu şekilde hürriyetini kısıtladıktan sonra ... ilçesi merkezinde ... camii yakınında mağduru bıraktığı, böylece atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

a.

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları ve bu beyanları doğrulayan doktor raporları, sanığın aşamalardaki birbiri ile çelişkili beyanları ve tüm dava dosyası dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın katılanı darp ettiğine ancak onun hürriyetini kısıtlamadığına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebebi reddedilmiştir.

b. Tüm dava dosyası kapsamına göre sanığın mağdurun hürriyetini Olay ve Olgular bölümünde belirtildiği şekilde, mağdurun arabadan inmesine engel olup, hakimiyeti altına alarak kısıtladıktan sonra da doktor raporlarında belirtildiği gibi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olmayacak şekilde mağduru darp ederek yaraladığı ve mağdurun şahsına zarar verdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığı gözetilerek, sanığın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz talebi reddedilmiş ve aynı yöndeki tebliğnamede yer alan bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden

Bir numaralı bozma kapsamına göre;

Sanığa atılı, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan suçun, basit yargılama usulü ve seri muhakeme usulüne tabi suçlardan olduğunun anlaşılması nedeniyle dosyanın bu yönlerden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

Sanığın taşıdığı anlaşılan suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 15 nci maddesinin dördüncü fıkrasında kalmayıp, aynı maddenin birinci fıkrası kapsamında kaldığı, bu nedenle önödemeye tabi olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki sanık hakkında önödeme hükümlerinin uygulanması gerekmesi nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünün birinci bendinde açıklanan nedenlerle Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2016/76 Esas, 2016/238 Karar sayılı sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Gerekçe bölümünün ikinci bendinde açıklanan nedenlerle Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2016/76 Esas, 2016/238 Karar sayılı sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,