Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/6496 K.2021/3144

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Tayin edilen para cezasının nevi ve miktarı itibariyle kesin olup 5219 sayılı Yasa ile değişik CMUK.nın 305/1. madde ve fıkrası uyarınca temyiz olanağı bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, masum olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; mahkemece iftira suçunun oluşumuna dayanak alınan sanığın BİMER’e yaptığı başvuru içeriği dikkate alındığında ve sanığın iftira kastıyla hareket etmediğini beyan etmesi karşısında; eyleminin, Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde

bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,