Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/676 K.2021/14444

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda korunan hukuki yararın çocuğun kanuni temsilcilerinin aile hukukundan kaynaklanan velayet hakkı olması nedeniyle suçun mağdurunun velayet hakkına sahip anne ile baba kabul edilmesi karşısında, çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Mağdur vekilinin duruşmada sanığın cezalandırılmasını istediği, kurulan hükmü temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince mağdur vekilinin katılan vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 234/1. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun oluşabilmesi için failin, onaltı yaşını bitirmemiş çocuğun velayet yetkisi elinden alınmış ana veya babası ya da üçüncü derece dahil kan hısımı olması gerektiği; somut olayımızda sanık ...'nın çocuk ...'ın babası sanık ...'la gayrıresmi olarak birlikte yaşaması dışında bir akrabalık ilişkisinin bulunmadığı, bununla birlikte sanığın mağdura yönelik eylemi her ne kadar kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de, atılı suça yönelik de suç işleme kastının olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

S/2