Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/6897 K.2022/16301

Gereği görüşülüp düşünüldü:

...

Asliye Ceza Mahkemesi'nce sanık hakkında hakaret, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan mahkumiyetine dair verilen 17.02.2016 tarihli ve 2015/179 Esas, 2016/222 sayılı Kararın temyiz edilmemesi üzerine mahkemece 03.05.2016 tarihinde kesinleştirildiği, ardından 11.04.2017 tarihinde hükümlü müdafinin yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu,

mahkemece yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilerek duruşmalı gerçekleştirilen inceleme neticesinde ileri sürülen nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 323/1. maddesi gereğince mahkemece verilen 16.02.2018 tarihli ve 2015/179 Esas, 2016/222 Ek karar sayılı hükmün aynen onaylanmasına ve yeniden bir hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen kararın,

bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesindeki 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, anılan ek kararın 8. madde kapsamına girmediği, bu nedenle esası incelenmeyen dosyanın yetkili ve görevli...