Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/702 K.2020/17911

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında silahla tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 03.06.2008 gün ve 2008/6-94 Esas, 2008/160 sayılı kararında belirtildiği üzere temyiz incelenmesini yapan Yargıtay Ceza Dairesince verilen bozma ilamına karşı direnme hakkı bulunan mahkemenin uyma kararı vermesi halinde bozma ilamına uygun şekilde işlem yaparak karar verme yükümlülüğü doğduğu ve bu durumda mahkemece sonradan uyma kararının bir kısmından veya tümünden açıkça veya fiili olarak dönülemeyeceği gibi uyulmasına karar verilen bozma ilamına da direnilemeyeceği dikkate alındığında,

Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 29.01.2013 tarihli kararıyla sanığın silahla tehdit eyleminin cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ağırlaştırıcı nedeni olduğu gözetilmeden ayrıca hüküm kurulduğu ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinden bozulduğu, yerel mahkemece 23.07.2014 tarihli celsede, Yargıtay Kararına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamına uygun şekilde karar verilmeyerek,

1-Sanığın silahla tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tehdit unsuru içinde kaldığı gözetilerek, sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması gerekirken tek olan fiilin bölünerek tehdit suçundan beraat hükmü kurulması suretiyle CMK.nın 225/1 maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu nedeniyle soruşturmaya başlanmadan önce mağdur ...'nu şahsına zararı dokunmaksızın kendiliğinden evine getirerek güvenli bir yerde serbest bırakan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,