Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7096 K.2021/473

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin niteliği itibariyle yasal olanak bulunmadığından, katılanlar vekilinin duruşma isteminin 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre katılanlar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nın 102/3. maddesinde belirlenen 10 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, suç tarihlerinden katılanların sanıklar hakkında şikayette bulundukları 11.10.2010 tarihe kadar gerçekleştiği anlaşılmakla;

Hüküm fıkrasında uygulama maddesinin gösterilmesi sırasında “...765 sayılı TCK'nın 102/3. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince olağan dava zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşürülmesine'' ibaresi yerine olağanüstü zamanaşımını düzenleyen “...765 sayılı TCK.nın 102/3,104/2 CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine'' ibaresine yer verilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,