Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/735 K.2022/15813

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek sanık müdafinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı'nın ve sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a)16.09.2014 tarihli olay tutanağı, Adli Muayene raporu, mağdurenin beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ... ve arkadaşı olan temyiz dışı sanık ...'ın olay günü öğlen 12.30 sıralarında yaya haldeki mağdurenin yanına gidip kollarından tutup basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralayarak, araca bindirip götürdükleri, tanık ...'nun 155 ihbar hattını 12.45'de arayıp durumu ihbar ettiği, mağdurenin babasının da olayı öğrenmesi üzerine aynı gün saat 15.34'de kolluk birimine gelerek şikayetçi olduğu,

tarafları tanıyan tanık....'ın sanık ile telefondan iletişim kurarak mağdureyi bulunduğu ... mevkinden alıp Emniyet Müdürlüğü'ne akşam 23.15'de getirdiği olayda. 5237 sayılı TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen ''soruşturmaya başlanmadan önce, mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın serbest bırakma'' şartlarının gerçekleşmediği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde TCK.nın 110. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

b)Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu ele geçmeyen silah ile gerçekleştirdiği gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/3-a. maddesinin uygulanmaması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; sanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan 16.09.2014 tarihli kolluk beyanında, diğer sanık ...'ı suçlayıcı ifadelerde bulunması nedeniyle taraflar arasında çıkar çatışması olduğu gözetilmeden, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine, ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 152. maddelerine aykırı davranılması,