Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7430 K.2023/5781

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; cezanın yüzüne okunmayıp son sözü sorulmaması nedeniyle yargılamada hak ihlali yapıldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanık ve temyiz dışı sanıkların mağdurların evine gitmeleri, odaya kilitleyerek orada bırakıp ayrılmaları, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; aralarında gönül ilişkisi bulunan ve Üniversite öğrencisi olup aynı evde kalan mağdur ve mağdurenin olay gecesi sanığın işletmiş olduğu kafeye giderek alkol aldıkları, sanığın mağdur ...'ın husumetli olduğu tanıkları kafeye çağırıp ...'dan özür dilemelerini sağladığı, tanıklar kafeden ayrıldıktan sonra sanığın ...'a "bu özrün bir bedeli olacak, kız arkadaşın benim olacak, kızı vermezsen Anamur'u terk et" dediği, mağdurun bunu kabul etmeyeceğini söylediği, o sırada mağdurenin lavaboya gittiği, sanığın ...'a "bana bak kız ile konuşacağım beni seçecek" şeklinde söylemesi üzerine,

...'ın kafe dışına çıkıp 155 ihbar hattını aramak istediği sırada temyiz dışı sanık ...'ın ...'ı tekme tokatlarla darp ettiği, ...'ın koşarak kaçtığı, mağdure ...'in de arkasından koşarak birlikte eve gittikleri, ...'in karşı komşuları olan tanık M.A.'yı telefonla arayıp yardım isteyerek kapıyı açık bıraktığı, sanık ve beraberindeki temyiz dışı her üç sanığın da eve girdiği, ...'in engel olmaya çalışmasına rağmen ...'ın uyuduğu odaya girip elleriyle darp edip odaya kilitledikleri, sanık ...'in ...'e sevgili olmasını aksi halde kendisini ya da ailesinden birini öldürmekle tehdit ettiği, ...'in kabul etmemesi üzerine,

mağdureyi de ...'ın odasına koyup hem oda kapısını hem de dış kapıyı kilitleyerek evden ayrıldıkları, mağdurların oda kapısını kendi çabalarıyla açtıkları ancak dış kapıyı açamadıkları ve akabinde 155 ihbar hattını arayıp, gelen kolluk ekibi tarafından kurtarıldıkları anlaşılmıştır.

Sanığın açıklanan ve sübuta erdiği kabul edilen eyleminin mağdur ve mağdureye yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında cebir, tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, bu cihetle mağdur ...'a yönelik eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca; mağdure ...'e yönelik eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca;

hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası üzerinden tayin edilmesi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağdur sayısınca oluştuğu gözetilmeden, uygulama yeri olmadığı halde zincirleme suç hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,